He hallo,

Daar zijn we weer.
Ik ga mijn vrouw laten schilderen. Een portret van portretschilder Jan Scholtus. Mooi man.

We rijden terug naar de weg en vinden nu wel het goede paadje. De weg is 4 banen breed en splinternieuw. Er komt een erg vaag antwoord. Ondanks zijn zorgen is de man zo vriendelijk op te bellen naar het museum.

Tijdens de landing kijk ik verbaasd naar beneden. Is dit Vietnam of zijn we per ongeluk teruggevlogen? Rode daken, heel veel water en heel groen gras. Waar moet dan heen. Je weet maar nooit met vliegtickets. Soms kom je er wel en soms niet.

Om 7:15 uur staan we op. Ik heb een duffe kop. Het aantal uren dat ik geslapen heb was te weinig.

Wij rijden eerst naar de villa om de entree te betalen en ons aan te melden. Onderweg komen we Milanezen (klappertandend) tegen met een kudde. Een aantal leden van de Milanezen staan langs de weg in vol ornaat. Eentje heeft een 'hoofdtooi' aan, die je normaal alleen aan mag als je een beer gedood hebt.

Bij de grens moet Piet nog zijn paspoort terug krijgen. Volgens de douane ligt het paspoort in de kluis. De sleutel van de kluis zou in Donostia liggen. De hoofd van de douane neemt de taxi op Piet's kosten naar daar om de sleutel te halen.

Maak alle spullen die je in de doos stopt vast aan de fiets, er kan altijd iets met de doos gebeuren.

Blogging with html